Sensiz geçen her gün kendimle konuştum,
Ama kendimle sen gibi konuşmadım,
Canına okudum kendi içimin.
Kendime hep seni sordum,
Sordukça kendime sövdüm.
Yokluğunu ellerinle sen ördün,
Kabul değil edeceğin özrün.
Seni anarken ritmi bozulan kalbe dur dedim,
Senli düşlerde gezen aklıma düşman oldum.
Ve…
Aklına tutulan aklımı…***
Kalbine tutulan kalbimi…***
Güzelliğine esir ruhumu…***
Hafifmeşrep oluşuna esir meşrebimi s*** dedim.
Kendimle her konuşmam sansüre sebep oldu sensizlikte.
Nezaketimi bozdu sensizlik ama revadır ömrüme her türlü anlamsızlık.
SİSYPHOS☯️ sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.
Veysel YİGİT için bir cevap yazın Cevabı iptal et