SİSYPHOS☯️

Aklım canımı sıkıyor!
Kalbimin attığı meçhul,
Duygular yersiz, yurtsuz ve rotasız,
Organlar işlevini yitiriyor gün be gün,
Sanki bütün uzuvlarım bana düşmanmış gibi…

Aklım beni idare etmiyor artık!
Bazen düşünüyorum da, bir insan ancak bu kadar yerinde saymakta başarılı olabilir.
Hiçbir şeyi olduramamakta,
Hiçbir yerde var olamamakta,
Ve koşullardan azade yaşayamamakta…

Beden ve Ruhun aykırılığı!
İnsan kendi bedeninden sürgün olur mu hiç?
Oluyormuş…
Ruh, İçinde yaşadığı bedene ait değilmiş gibi,
Geçmiş ve gelecek arasında kaybolmuş gibi,
Arafta bir yaşam.
İnsan, hep arada bir yerde kalıyor ya zaten,
Yarım kalmışlıklar,
Yanıtsız dualar,
Anda kalamayışlar,
Kursakta kalan hevesler,
ve de Ertelenmiş hayatlar…